Duygu H�rs�z�

Son Yaz�lar�m

Canl� Tv ve Video izle �ndir

Kategorilerim

Arkada�lar�m

Ba�lant�lar�m

25/10/2007 �

Duygu H�rs�z�

Bir y�r�r ki, “D�nyay� ben yaratt�m” havas�nda… Bak��lar dersen, “Seni zavall� insan, �ekil �n�mden!” ifadesini bariz ortaya koymaktad�r. Nike'�n t�m yeni �r�nlerini podyum edas�nda �zerinde ta��r. Ray-Ban g�zl�kleri olmadan eksik hisseder kendisini… Babas�n�n bilmem ka��nc� do�um g�n� hediyesi olan Jaguar marka otomobiline kuruldu mu padi�ah�n taht�ndad�r, ferman onundur! Zavall� Emir, istedi�i her �eyi elde edebilece�ini d��ne dursun, �nemli bir eksikli�inin fark�nda de�ildir; “duygu!”

Etraf�ndan eksik olmayan alk�� gen�lik, Emir'in ego tatmin g�stergesini tavan seviyesine ta��r. K�zlar O'nun i�in pervanedir. Bu bollukta bir tanesine ba�lan�p kalmay� esaret kabul eder. Her hafta ba�ka bir k�zla g�r�l�r kentin “Elit(?)” mekanlar�nda… Fak�lte koridorlar�nda “Karizmaya bak!” dercesine kendisini izleyen g�zler hi� eksik de�ildir.

Nisan, uykudaki do�aya ya�am busesini kondurmu�, bahar kendini hissettirmeye ba�lam��t�r. �peksi kanatl� kelebeklerin rengarenk �i�eklerle vuslat zaman�d�r. Kampus alan�ndaki i�de a�a�lar�, do�al mutluluk ta��r kokusunu hissedenlere… Bir, nisan sabah�d�r; Emir, fak�lte kantininden i�eri girer ve g�zler O'na do�ru �evrilir. Kendinden emin ad�mlarla her zaman oturdu�u masaya do�ru ad�mlarken birden dengesini kaybeder ve… Arkada�lar� taraf�ndan kald�r�lan Emir ile arkada�� Soner aras�nda �u konu�ma ge�er:

- Abi ne yapt�n sen?
- Birader bana sak�n g�rmedi�ini s�yleme…
- Neyi abi?
- Yahu birader, �u ikinci masada oturan k�zdan bahsediyorum!
- Evet abi, g�zel k�z…
- Ne g�zeli dostum, daha �nce bu kadar g�zel birini g�rmemi�tim; k�z� g�r�nce dengemi kaybettim!
- Anla��ld� abi, anla��ld�…
- Dalga ge�me lan!
- Ha ha ha! Hay�rd�r Emir, bir bak��ta a�k m�?
- Ne a�k� olum! K�z g�zel, hafta bitmeden avucumdad�r.
- Ah be Emir, hi� ak�llanmayacaks�n de�il mi?
- Eeee, uzatma daha…!

Emir, fak�lte istihbarat�n� harekete ge�irip, dengesini allak bullak eden k�z hakk�nda bilgi toplamakta gecikmez. Bir emekli k�z�d�r Duygu! Daha �nce ba�ar�s� sayesinde birka� kurumdan ald�� burslarla Marmara �niversitesi'nde okumaktad�r. Fakat �� ay �nce babas�n� kaybeder. Karde�i olmad�� i�in hem annesini yaln�z b�rakmak istemez, hem de �stanbul'da ��renci olman�n maliyetli oldu�unu d��nerek memleketi Kayseri'ye, annesinin yan�na d�nmeye karar verir. Erciyes �niversitesi'ne yatay ge�i� yapar ve yeni �niversitesindeki ilk g�n�nde Emir taraf�ndan fark edilir.

Emir gerekli bilgileri ald�ktan sonra yeni av�n� kapan�na d��rmek i�in harekete ge�er. Bir saat, belki bir g�n, bilemedin bir hafta sonra Duygu'yu elde edece�inden emindir. Duygu ufukta g�r�l�r; kitaplar�n� s�k� s�k� g��s�nde sarmalam��, sakin ad�mlarla fak�lteye do�ru y�r�mektedir. Emir, ukalal��n had safhas�nda bir ses tonuyla seslenir:

- Buraya baksana biraz!
Duygu i�in hayat�nda tek bir �zel insan vard�r: annesi! Duymazdan gelir sesi; y�r�meye devam eder…

- Sana diyorum, bana bak!

Yine cevap yok… Emir ko�arak Duygu'nun kolundan tutar ve o anda esasl� bir tokat yer! Hayat�n�n ilk tokad�n� yemi�tir Emir; ilk defa reddedilmi�tir. Kendisini izleyen arkada�lar�n�n yan�na gider ve s�ylenir: “Bunun hesab� sorulacakt�r!” Soner, “Emir n'oldu, hesap tutmad� m�?” diyerek b�y�k alt�ndan g�ler. “Get lan! O, daha benim kim oldu�umu bilmiyor!” diyerek yenilmi�li�ini �rtbas etmeye �al��r.

Emir, Duygu'ya ukalaca yakla�maya bir ay kadar devam eder fakat sonu� de�i�mez. Arkada�lar�na rezil olmu�, kendine olan g�veni zedelenmi�tir. Ama y�llard�r oturdu�u krall�k taht�n� kimseye kapt�rmaya da niyetli de�ildir. Farkl� yollar denemeye karar verir. Bir sabah Duygu'nun oturaca�� s�ran�n alt�na beyaz bir g�l ve k��k bir not b�rak�r. Duygu, derste fark etti�i g�l� al�p �zerindeki notu hayretle okur: “San�r�m sana haks�zl�k ettim, her �ey i�in �zg�n�m. Bug�ne kadar ne istediysem, hangi k�z� be�endiysem elde ettim. Ama hayat�mda ilk defa a��k oldum. Senden hi�bir beklentim yok, bu g�l ve notu da senden �z�r dilemek, ayr�ca bana a�k duygusunu ya�att��n i�in te�ekk�r etmek i�in b�rak�yorum.”

Duygu bu jest kar��s�nda heyecanlan�r; i� d�nyas�nda derinle�ir ve tuhaf �eyler hissetmeye ba�lar. Ertesi sabah Emir, Duygu'nun yan�na masumane bir tav�rla yakla�arak notta yazd�klar�n� s�zl� olarak ifade eder. “Duygu, bundan sonra seni asla rahats�z etmeyece�im, fakat sana s�ylemek istedi�im son bir �ey var; ben… ben galiba seni seviyorum!” der ve ayr�l�r yan�ndan.

Duygu iyice �a��rm��t�r; i�indeki heyecan giderek artmaya ba�lar. Her ne kadar belli etmemeye �al��sa da art�k Duygu'nun da g�zleri de Emir'i aramaktad�r. Duygu, bu enteresan b�y�ye kendisini kapt�rmamak i�in direnir lakin kalbine s�z ge�irememektedir. Bir sabah Emir'in tezgah� �zerine kantinde kar��la��rlar, Emir, �ay teklif eder; Duygu buna hay�r diyemez. �aylar yudumlan�rken Emir hafif hareketlerle Duygu'nun ellerine uzan�r, Duygu kar�� koymak istese de ba�ar�l� olmaz. “Duygu, hayat�m sen oldun! Ne gece, ne g�nd�z akl�mdan ��km�yorsun; sensiz ya�ayamayaca��m ben, l�tfen bana bir �ans ver… Seninle evlenmek istiyorum!” Evlilik, Duygu i�in kutsald�r ve hislerini �aha kald�ran bu delikanl�dan b�yle bu c�mleyi duymak onu hayal alemine s�r�kler…

Art�k Duygu ve Emir birliktedirler. Emir, rol�n� �ok iyi oynam��t�r. Arkada�lar�na istedi�ini elde edebilece�ini kan�tlaman�n gururu i�erisindedir. Duygu ise bir an �nce Emir'in ailesiyle tan��mak, Emir'i de annesiyle tan��t�rmak istemektedir. Emir her seferinde bir bahaneyle erteler bu fas�llar�. Bir sabah okula do�ru arabayla ilerlerken Emir ani bir frenle durdurur arabay�. “Evet k��k han�m, oyun burada biter!” Duygu allak bullak olur, �a�k�nl�kla:

- “Ne oyunu Emir, ne bitmesi?”
- “Bana att��n tokad� hat�rl�yorsun de�il mi?”
- “Evet ama…”
- Tamam, daha fazla konu�ma, hadi in arabadan.
- Ama Emir, t�m bunlar…
- Uzatma, in hadi!
- Hani sevmi�tin, evle….
- Kes ulan, defol git! Sevgi falan bilmem ben! Ya�ad�k bitti.
- Emir, t�m o �zel anlar… ama…
- Amma uzatt�n ama… �stemiyorum k�z�m seni!

Duygu'nun d�nyas� ba��na y�k�lm��t�r. “�imdi anneme ne diyece�im, insanlar�n y�z�ne nas�l bakaca��m? Ah Duygu ahhhh! Ba��na ne i�ler a�t�n!” diyerek uzun yolu yava� yava� ad�mlar. “Nas�l da inand�rd� beni! Ama as�l su� ben de, ne i�im olur el alemin zengin �ocu�uyla, nas�l tahmin edemedim t�m bunlar�n adi bir oyun oldu�unu…” �n�ne e�di�i ba��n� kald�rmadan okula gelir. �nsanlar�n tuhaf bak��lar� O'nu fazlas�yla rahats�z etmeye yetmi�tir. Sanki duvarlar �zerine geliyor gibi hisseder ve o an okulu b�rakmay� d��n�r fakat annesinin �srar� �zerine devam eder. O eski m�tevazi d�nyas�n�n co�kusu kaybolmu�tur. Hayalleri bitmi�tir art�k; hayat� �ylesine ya�ayanlardan olmu�tur.

Bir sabah fak�ltede tela�l� bir kalabal�kla kar��la��r. �nsanlar k�y�da k��ede hararetle bir �eyler konu�up, hayretle bir birlerine bakmaktad�rlar. O s�rada s�n�f arkada�� Figen gelir yan�na, “Duygu, duydun mu, Emir'in b�brekleri iflas etmi�! E�er b�brek nakli yap�lmazsa en fazla 1 ay �mr� kalm��!” Bunca ya�ad�klar�na ra�men g�z�nden dudaklar�na do�ru s�z�len ya�a engel olamaz. Yutkunur ve ko�arak s�n�fa gider.

Emir, art�k o eski Emir de�ildir. Diyalize ba�l� devam eder onu bekleyen �l�me ilerlemeye. B�brek nakli i�in aranmad�k, sorup soru�turulmad�k yer kalmaz. Doktorlar�n verdi�i tarih yakla�maktad�r. Emir'in yan�nda ailesinden ba�ka kimse kalmam��t�r. Alk�� arkada�lar� ziyarete gelmeye bile tenezz�l etmemektedirler. O eski kabar�k sevgililer listesinden bir ki�i bile aray�p sormaz olur. Art�k herkes �midi kesmi�tir. Hazin son �aresizlik i�erisinde beklenmektedir.

Bir sabah hem�irelerden biri ko�arak odaya girer: “M�jde, isminin a��klanmas�n� istemeyen birisi b�breklerinden birini Emir'e vermek istiyor!” Odadaki herkes birbirisine bakmaktad�r. �a�k�nl�k ve mutluluk kol kola y�zlere yans�m��t�r. Ama kimdir bu? Neden b�yle bir �ey ister? Gerekli formaliteler yap�ld�ktan sonra b�brek nakli ger�ekle�ir fakat nakil esnas�nda k��k bir ihmal sonucu nakledilen b�brek i�levini yitirir. Mutluluk k�sa s�rm��t�r Emir ve ailesi i�in. Durum, b�bre�i ba��layan ki�iye intikal etti�inde al�nan cevap t�yleri diken diken eder: “Hen�z vakit varken di�erini al�n, ama n'olur bu kez dikkatli olun!” Nakilden �nce bir not yazm��t�r ya�am ba��s�. Emir, kendine geldi�inde hem�irenin getirdi�i bu notu a��p okur: “Senin ihtiyac�n olan tek �ey vard�, sana onu veriyorum: “Duygu!”…

Annesi merakla sorar i�in i�in a�layan Emir'e
- “O�lum n'oldu, nedir o elindeki?
H��k�r�klar aras�nda cevap verir Emir:
- Belge!
- Ne belgesi o�lum?
- H�rs�zl�k belgesi anne, h�rs�zl�k belgesi… Ben bir “Duygu” h�rs�z�y�m!

Yorum (0) Yorum yaz! Arkada��na G�nder!

0 yorum yaz�lm��t�r

� �nceki :: Sonraki �